top of page

k ben geboren op het eiland Rozenburg, een door wind geteisterde enclave in het hart van de haven van Rotterdam, omringd door raffinaderijen, reusachtige olietankers en kranen die oprijzen als kathedralen, onder de fakkels die branden in slapeloze nachten.

In dit land dat al eeuwenlang van de zee leeft en haar tegelijk trotseert, heb ik de hartstocht voor de open zee en het geduld van de dijken geleerd.

 

In 1953 vond de Watersnoodramp plaats. Een stormvloed scheurde de dijken van Zeeland, Zuid-Holland en Noord-Brabant open; het water eiste 1.836 levens, verzwolg hele huizen en dwong bijna 72.000 mensen tot ballingschap.

Uit deze ramp werd het titanische project Deltawerken geboren – een kolossaal bouwwerk dat probeert de onvermijdelijke stijging van de zee voor te blijven, diezelfde zee die dag na dag mijn geboorteland bedreigt.

Uit deze opeenstapeling van oxymorons is Water in Fire ontstaan: de gewelddadige schoonheid van de fabrieken, de breekbare kracht van de dijken, het zwarte licht van de fakkels, het oorverdovende zwijgen van de werven, de getemde maar ontembare zee – het water in vuur.

Uit deze tegenstellingen komt een zekerheid voort: genade bestaat ook in de botsing.

Om deze paradoxen die mij achtervolgen zichtbaar te maken, ben ik voorbij de grens van de fotografie gegaan. Ik wilde het bewegende beeld, het ademende beeld, om mijn vertrouwen te tonen in zijn kracht, zijn macht en zijn poëzie. Terugkeren naar de bronnen van de cinema: beelden zonder woorden, die de verbeelding haar soevereine deel laten behouden.

Apolline, de protagoniste van Water in Fire, beleeft een initiatische reis, een droomachtige katharsis, door deze oxymorons van vuur, water, metaal en wind te omarmen. Ze verdwaalt erin, ervaart het hoogtepunt ervan, beklimt de cirkels van de hel en wordt tenslotte vervoerd naar een wereld waar alleen aarde, water en wind heersen, die hun volle kracht onthullen.

 

Een kasteel als drempel.
Wachters als bakens.
De zee als horizon.
De zee als beproeving.
Wezens, vreemd en ongekend, als gidsen.
Het koninkrijk in haarzelf openen.

bottom of page